Annem, tüm acıların personam, şimdi tüm kadınlar senin suretinde can çekişiyor. Gölgesi oldum çığlıkların, içime kustuğum tüm dünyayı şimdi yeniden yaşıyorum. Evet bugün bir kadın daha çöp kutusunda, sessizce ölenlerin sesi olmaya ant içtiğimiz bu dönemlere, üzerimizde oynanan oyunlara, politikalarına, hepsine lanet olsun. Seni seviyorum canım kadın.
Aslına sadık kalınan portreler çağında
Uykuma eşlik eden suretinin büyüsü
Canı acımış belli
Koparırcasına tenimi usulca
Sadık cümleler babadan kalan
İnanır gibi septik içsel duyularla
Karmaşık bir evren
Hiçlik tüm külleri savuran varlığa
Bir diyalog açlığı ötekinde zuhur eden
İçkin konuşmalar yakalandıkça iğnesi kendine
Titredikçe sarılır anlamı yoksun tümceler
Duruşunda kurşun ağırlığı
Sessizce yanaşır, sevgisi utangaç
Sureti muallak bu gitmelerin
Ardında yenidoğan kokusu ölünün
Kadınların göbek bağları
Yaralarından yaşama akan
Kendini var eder kendinden
Bitkiye hayvava tüm canlara
Mühürlendi günahlar doğduğumuz evlere
Kazanlar kaynadı şifası erler sofrası
Ateşi uygarlıklar ötesi dilsiz
Kana karıştı bir tutam rezene
Beşikte devr-i alem sancısı
Kanamasında ilahi bir utanç
Çocukluğa yas tutan
Bu topraklar gözlerine sinmiş buhur kokusu
Ne kadar geri saymalı
Zincirleme aile ediminde
Aşklar cinayetler
Yan yana olası muhtemel sığınaklar
Ben Lilith
Hayallerimi...
Cehenneme gömdüğünüz
Tanrılarımız suskun olmalı
Çocukluğa yaslanmış korkutmalara
İçinde narince dolaşan karmaşık
Bir teselli verciler yalvaran
Toprak ananın kucağında
Lanetli çocuk oyunları
Edebi olanın tozu
Adına molekül demekten aciz
Benim tanrım hala ellerini sabunluyor
Kar yağdığını sandığım
Lavlar yükseliyor yanmaya ne hacet
Acılarımız içkinliklerimiz
Bir sarkaç ucunda
Salındıkça midemiz bulanıyor
Bizli mısralar ben olamamış
Yanağını okşayan karahindibağ
Nasıl da savrulmayı bekler
Dokunmadan rüzgârdan ürkek
Ahenk zevk pınarında boğulmuş
Koca bir boşluk
Uyum günah kapılarını tıklayan
Nefes almadan sözcükleri kusan ardıl oyunları
Herkesin bildiği hikâyelerin
Bilinmeyenleri...
Şifreli diller uyduran annem
İncinmemiz dilden öte
06.12.2024
Kaçıncı peron bilmiyorum, ıslak edilgen bir bilet
Pencereden gölgeler geçiyor üstü örtük izinsiz
Bir ağaç dalı gürültüsü ile sıyrıklar tende
Yavru domuzlar viyaklıyor uzaklardan
Faili meçhul bir gidiş bu, tek yön çıkmazı
Etobur sessizliği bozgun ulumalar
Tanrıya inandım Spinoza neşesinde
Gürgen ağaçları katil besler damarlarında
Sis dağı yalnızlık örüntüsü, eklemlendikçe sonsuz
Mağaraya sığınan yolcular, tadına varalı incirin
Siğillere üfleyen cadılar takdire şayan
Bir gemi geçiyor kızıl karadan, gün tufan değil
Nereye gittiğimi bilmiyorum, vahşi tek düze
Yaznızlık ki çift kişilik
Çarşaf buruşmaları
Tepinilen koca boşluk
Eşikte olan hüzün
Tüket beni
Ten bir zırh olsaydı
Hissetmeden düzüşmelere gebe
Gaia'nın koca rahminde
Doyumsuz salyalı
Çocuklar can çekişiyor
Ormanın derinliğinde
Çırıl çıplak ararken geçmişi
Erginlenen tohumlar
Zaman aşısı
Determinik bir yokluk
Sezgilerim
Serzenişlerimi yutuyor
Hani biz saatlerce durduk ya
Durduğumuz yerdeyim
.jpg)